Skip to content

Posts from the ‘Remake and/or Fake’ Category

F FOR FAKE
prema teorijskim pristupima Žana Bodrijara – simulakrumi i simulacija, Romana Ingardena – o vrednostima, i Filipa Kora – kemp

Marija Škokljev

EDI-05, 09/2018


Ukratko

Ovo ostvarenje, u režiji Orsona Velsa i Fransoe Raihenbaha, možemo nazvati dokumentarnim filmom ili dokudramom. Međutim, on je mnogo više od toga. Pre svega, moramo se upoznati sa njegovim nastankom. Premijerno prikazan 1974. godine, jedan je od poslednjih projekata Orsona Velsa. Njegov razvoj kretao se u pravcu dokumentarca o umetniku i falsifikatoru (ili umetniku-falsifikatoru) mađarskog porekla, Elmiru de Oriju, sve dok se u kreativni proces nije uključio Vels. On je, dosnimivši deo materijala preuzeo kontrolu nad idejom, dok finalni proizvod dostiže svoj vrhunac u montaži. Iluzija, umetnost i stvarnost, pomešane su sa dugim nogama Oje Kodar, majstorima obmane de Orijem i Irvingom, kao i Velsom lično u ulozi iluzioniste (sebe). Read more

AUTORI I VRIJEDNOSTI:
Estetika filmskog rimejka

 

Miloš Macanović

EDI-04, 12/2017


Le Journal d’une Femme de Chambre (Jean Renoir, 1946)

Le Journal d’une Femme de Chambre (Louis Bunuel, 1964) Read more

AUTORI I VRIJEDNOSTI:
Estetika filmskog rimejka

 

Danka Jašović

EDI-04, 12/2017


The Man Who Knew Too Much (Alfred Hitchcock, 1934)

The Man Who Knew Too Much (Alfred Hitchcock, 1956) Read more

AUTORI I VRIJEDNOSTI:
Estetika filmskog rimejka

 

Boris Đurović

EDI-04, 12/2017


Insomnia (Erik Skjoldberg, 1997)

Insomnia (Christopher Nolan, 2002)

Među filmskom publikom i uopšte poznavaocima kinematografije, obično preovladava mišljene da je originalni film u odnosu na njegov rimejk, mnogo bolji. Barem sam ja stekao takav utisak u razgovoru sa konzumentima filmske industrije, prijateljima i kolegama sa studija.

Moj izbor filma je u potpunoj suprotnosti sa takvim stavom. U slučaju filma „Insomnia“ i njegovog rimejka ne možemo reći da je rimejk gori od originala ili da je njegova blijeda kopija, već naprotiv, rimejk filma se poprilično razlikuje od originala iako su u osnovi iste ideje, tematike, spletovi okolnosti i u krajnjem slučaju i sama radnja, ali mnogo bolje prikazana.

Read more

AUTORI I VRIJEDNOSTI:
Estetika filmskog rimejka

Sara Radović

EDI-03, 06/2017


Les Misérables (Claude Lelouch, 1995)

Les Misérables (Bille August, 1998)

Les Misérables (Tom Hooper, 2012)

“Po kojem je krajnjem načelu neopipljive stvarnosti svetlostna prašina mogla da postane čuvar, kako bi se ponovo pretvorila u ‘izvanrednu istinu” u ‘začuđujuće scene realizma’? Koji smo osnovni princip objektivnog preobražavanja mi, gledaoci, sami od sebe pokrenuli?“[1]

U različitim vremenskim i prostornim okolnostima, stvaraoci – stvaraju. Sagledavaju vizuelnu dostupnost ovdašnjeg svijeta i utiske sažimaju u svoj kreativni trzaj ka opstanku u dimenzijama koje su im poznate i nepoznate. Prva prepreka u obliku vremena poznata je i prije početka. Suprotstavljanje “nepobjedivom” protivniku sigurno je hrabar potez ali (paradoksalno) ujedno i pobjeda nad njegovom strukturom, koja se kroz umjetnički izraz postepeno preobražava iz nesagledivog u sagledljivo i potčinjeno. Read more

AUTORI I VRIJEDNOSTI:
Estetika filmskog rimejka

Marko Milosavljević

EDI-03, 06/2017


Revizionističke
melodrame

Mildred Pierce (Michael Curtiz, 1945)

Mildred Pierce (TV mini-series: Todd Haynes, 2011)

Mildred Pierce, 1945

Mildred Pierce, 2011

Dvadeset godina nakon pada Berlinskog zida nastupio je trenutak preispitivanja. Ekonomska recesija u Sjedinjenim američkim državama i kriza koja se prelila na ostatak sveta doveli su do neobičnih i neočekivanih pojava kao što su rasprodati tiraži Marksovog “Kapitala” u Nemačkoj. Popularni pokret sa socijalističkim predznakom “Okupirajmo Vol Strit”, mada kratkog daha i neznatnih efekata, javio se u srcu kapitalističkog sveta. Filmski rimejkovi mogu se posmatrati kao umetnički odjek ovog šireg društvenog fenomena. Tod Hejnzova mini serija “Mildred Pirs” (2011) istovremeno je verna adapatacija romana Džejmsa M. Kejna smeštenog u prethodnu veliku krizu kapitalizma i rimejk Kertizovog noar filma. Hejnzova serija se tematski oslanja na društveni trenutak u kom nastaje, stilski na melodramsku tradiciju američkog i evropskog filma, a emotivno na sentimentalnost prema zlatnom dobu Holivuda i sećanja na Veliku depresiju. Ta sećanja su kulturna kategorija koja postoji u romanima, na fotografijama i u filmovima. Na talasu tog sećanja dolazi i Hejnzova Mildred Pirs, kao kostimirana drama epohe koja ispituje mogućnosti filmskog rimejka, ali pokušava i da proširi područje njegovog delovanja krećući se između romana, istorije filma i televizije. Read more

AUTORI I VRIJEDNOSTI:
Estetika filmskog rimejka

Igor Perović

EDI-03, 06/2017


“Hachikô monogatari” (Seijirô Kôyama, 1987)

“Hachi – A Dog’s Story” (Lasse Hallström, 2009)

 

Nije uvijek lako razaznati šta je ono što određeni film čini upravo jednim od „vaših“. Namjerno kažem „razaznati“, jer ako film ostavi jak odjek na nas, sam uzrok toga je teško precizno definisati. Kao i sve drugo u umjetnosti, film može da ima nešto neobjašnjivo u sklopu svoje strukture što nas momentano razoruža od svakog kritičko-analitičkog stava prema njemu. Film umije potpuno da nas „uvuče“ u svoj svijet koji može da djeluje skoro kao opipljiv prostor. To se često dešava u umjetnosti. Mogli bismo to jednostavno nazvati uspjehom umjetničkog djela. Read more

AUTORI I VRIJEDNOSTI:
Estetika filmskog rimejka

Andrijana Zukić

EDI-03, 06/2017


The Trouble with Harry” (Alfred Hitchcock, 1955)
VS
Mrtav ‘ladan“ (Milorad Milinković, 2002)

1. UVOD

Ako pitamo većinu glumaca, reditelja ili dramskih pisaca u kom žanru je najteže raditi, veliki broj njih bi odmah uzvuknuo: KOMEDIJA! Zašto? Jednostavno je. Najteže je publiku nasmejati, jer publika je oštar kritičar. Onda se pitamo kako to nekim rediteljima polazi od ruke? Mora da su ti veliki ljudi neka vrsta božanstava ili genija, pa uspevaju da nasmeju toliki broj ljudi, različitih nacionalnosti i ubeđenja. Isto tako možemo pitati nekog studenta režije šta bi voleo da snimi i on bi nam odgovorio: Uspešan dugometražni film! A da mu je prvi dugometražni film bio i više nego uspešan može za sebe da kaže reditelj Milorad Milinković. Godine 2002. u produkciji Viktorija filma domaćoj publici nudi se jedna izvandredna, takozvana, crna komedija. Kao obrazovan reditelj i erudita, Milinković je zasigurno pogledao nebrojano mnogo filmova, a da li je Hičkokova (Alfred Hitchcock) crna komedija “The Trouble with Harry”stvarno imala toliko direktnog uticaja na ovog reditelja da se može čak reći da je „Mrtav ‘ladan“ rimejk ovog filma? Read more

AUTORI I VRIJEDNOSTI:
Estetika filmskog rimejka

Aleksandar Jovan Krstić

EDI-02, 12/2016


RIMEJK U YU KINEMATOGRAFIJI[1]

 

U čitavoj istoriji kinematografije retko koji film se može smatrati u potpunosti novim i inovativnim. Uzrok tome se može naći u sledećim razlozima:

  • Svako novo znanje, pa i estetika, oslanja se na prethodno, bilo da je nastavak tih postulata ili kritika istih. Stoga su pomaci ka novom mali. Uočavanje novog nam omogućava teorijski okvir, koji po definiciji uvek kasni i ide iza prakse.
  • Sama psihologija publike koja voli da prepoznaje, a ne da upoznaje. Potvrdu toga vidimo u činjenici da veliki broj ostvarenja postaje priznat godinama nakon prikazivanja, što za posledicu ima naknadni visoki status i značaj dela i malu inicijalnu zaradu.
  • Rimejk, redimejd, citat i referenca ukazuju na uticaj jednog autora/dela na drugog. U zavisnosti od količine i važnosti uticaja, autor bira u kom odnosu će se taj uticaj videti i ostvariti u njegovom delu.

Read more

AUTORI I VRIJEDNOSTI:
Estetika filmskog rimejka

Aleksandra Glovacki

EDI-02, 12/2016


PSYCHO (Alfred Hitchcock, 1960)
PSYCHO (Gus Van Sant, 1998)

Zašto rimejk?

Šta se to promenilo od vremena starih Grka do danas, pa njihovu praksu beskrajnog korišćenja iste priče, mita, doživljavamo kao vrhunsku umetnost, dok savremene pokušaje te vrste iščekujemo sa skepsom i neretko nezadovoljstvom? Read more