Skip to content

Industrija zabave i sna

Prema Šušnjiću:

Oblici manipulacije predstavljaju „smišljeno, sistematsko i kontrolisano širenje simbola (od strane neke moćne grupe proizvođača, političke ili grupe ‘duhovnih pastira’), širenje ideologije vladajuće klase ili metodičan način delovanja na masovne nagone i ukuse“. Sledi da „u ekonomskoj oblasti manipulacija (potrošačima) uzima oblik reklame; u političkoj oblasti manipulacija (biračima) uzima oblik propagande; u pedagoškoj oblasti manipulacija (učenicima i studentima) uzima oblik indoktrinacije; u oblasti slobodnog vremena manipulacija (ukusima i nagonima) uzima oblik industrije zabave; i u oblasti religioznog života manipulacija (vernicima) uzima oblik religiozne propovedi. Industrija zabave i sna, dakle, jeste oblik manipulacije u sferi slobodnog vremena – metodičan način delovanja na masovne nagone i ukuse.

 


Prema Bezdanov Gostimir:

Industrija zabave obuhvata poseban segment kreativnih industrija u najširem domenu umetnosti medija – od štampe do multimedije. Industrija sna je opšteprihvaćen sinonim za filmsku industriju, proizašao iz fenomena „Holivuda“, kao prve fabrike snova; i utemeljen u delima najvažnijih filmskih teoretičara frojdovskih, semiotičkih i drugih analitičkih orijentacija: Ričoto Kanudo, Džon Epstajn, Robert Ebervajn, Rolan Bart, Andre Breton, Pjer Paolo Pazolini, Žan Mitri, Edgar Moren, Vlada Petrić, …

Bilo koji oblik manipulacije, pa i industrija zabave i sna, može imati negativne i pozitivne konotacije. Svako umetničko oblikovanje i/ili estetska stilizacija ovde vode aktivnoj umetničkoj odbrani pozitivnih konotacija „eksploatisanja“ slobodnog vremena: kreativnim uključivanjem u industriju ideja; revitalizacijom kreacije umesto imitacije, reprodukcije i preprodaje; autorskim povezivanjem kreativnosti; aprecijacijom, kreiranjem i autorizovanjem medijskih ikona u realnom i virtualnom domenu industrije zabave i sna;…

Dominantni autorski kritički/umetnički/estetski pristupi „eksploataciji“ slobodnog vremena najčešće se odnose na: produkciju vizuelnih medija u domenu elitističke eksploatacije slobodnog vremena; fenomene: star system, popularity, trend-setting, branding;… kao i teme u oblasti interaktivne umetnosti; kreativne identitete, kreativne gradove i globalni Holivud;… medije i njihove publike u kontekstu industrije ideja i industrije svesti; poetičnost otvorenog dela; sofisticirani svet;…

Fokusiranje pažnje je na: umetnosti spektakla, izvođačke/scenske umetnosti i industriju zabave; kreativno uključivanje u svet reklamne produkcije; spajanje kreativnih umetnosti (pojedinačni talenat) sa kulturnim industrijama (masovno) u kontekstu novih medijskih tehnologija; odnose i kreativnosti različitih medija i njihove uloge u promociji i marketingu; shvatanja estetike novog akademizma i novog diletantizma; produkciju iluzija i industriju svesti; odnose kreativnog sveta i doživljajnog života; medijski i umetnički kontekst industrije zabave i sna; medijske interpretacije (ne)umetničke stvarnosti; duh vremena i fenomen slave; socijalne kontekste interaktivnih sistema; video i kompjuterske igre; narative hipertekstualnog okruženja; analizu virtualnih prostornih realizacija – slikovno baziranih umetničkih dela (slike, filmovi, fotografije, TV, video igre, i drugi vizuelni mediji); povezivanje kreativnosti; kreativnim i naprednim upotrebama računara u umetnosti, istražujući sa nelinearnim narativima, netaktivizmom, performansom i Internetom;…

Najpozitivnije konotiranje ovog oblika manipulacije – INDUSTRIJE ZABAVE I SNA – očituje se u činjenicama da se na provokativan i uzbudljiv – često i alternativan – način sve više autora konkretno bavi još uvek nedovoljno istraženim (ponajmanje priznatim!!!) estetskim ishodima realizacije kreativnih ideja putem jezika izražavanja u umetnosti medija; kao i nedvosmislenoj ulozi/uticaju akademske elite u argumentovanom promovisanju estetskog pristupa, kritičkog stava i afirmaciji umetničkih vrednosti slika stvarnosti umesto stvarnosti.

 

 


Izvori:

  1. Bezdanov Gostimir, Svetlana (2010) Separati za umetnost medija (samo interno – za studente Akademije umetnosti) Beograd.
  2. Šušnjić, Đuro (1976). Ribari ljudskih duša. Mladost. Beograd.