Skip to content

Posts tagged ‘film’

šibicari, političari, kockari, lopovi,
VELIKI LJUBAVNICI SU NAJVEĆI GLUMCI…

Nebojša Glogovac na UF (mart, 1999)[1]

Krajem 90-ih i u prvoj deceniji novog milenijuma, u amfiteatar Učiteljskog fakulteta, Univerziteta u Beogradu, u okviru nastavnog predmeta Masovna komunikacija, pozivani su gosti iz profesionalne produkcije štampe, filma, radija, televizije i digitalnih medija: Jasminka Petrović, Gradimir Stojković, Ivan Ivačković, Dobrosav Bob Živković, Zoran Hamović; Branko Petković, Petar Lazić, Miroslav Lazanski, Mirjana Bobić Mojsilović, Bogdan Tirnanić; Vukica Mikača, Leon Pijade, Tomislav Peternek; Žika Bogdanović, Aleksandar Zograf; Zeffirino Grassi, Jovan Milenković; Rastko Ćirić, Vera Vlajić; Boro Drašković, Nebojša Glogovac, Sergej Trifunović, Milena Kvapil, Slobodan Pavićević; Vojislav Žanetić, Darko Kocjan, Zlatko Živković, Zoran Petrović, Dubravka Vojvodić, Igor Brakus; Zoran Kusovac, Miško Milojević, Dejan Milićević, Milan Potkonjak, Ruždija Šabotić, Branka Otašević, Veran Matić, Bojana Lekić, Tanja Peternek Aleksić; Ana Vehauc, Dejan Cukić, Vojislav Pantić, Nataša Šarić, Slavna Martinović; Zijah Sokolović, Petar Peca Popović, Đakon Nenad Ilić.

Gostujuća predavanja su bila realizovana kao neinstruisani susreti, imprivizovane ispovesti i neformalni intervju, u okviru otvaranja istine s one strane medija; a sve u cilju kultivisanja kritičke distance i rafinovanja estetskog pristupa fenomenu duha medijskog vremena. Za one koji podučavaju buduće ljude-od-kriterijuma…

Ovo su autorizovane beleške sa takvog susreta studenata Učiteljskog fakulteta i Nebojše Glogovca, iz marta 1999. godine koje je ustupila profesorka Svetlana Bezdanov Gostimir.[2] Read more

HOLLYWOOD ENDING

Andrijana Zukić

EDI-05, 09/2018


prema teorijskim pristupima Etjena Surioa, Žana Mitrija i Kristijana Meca – filmologija, Sigmunda Frojda i Žaka Lakana – psihoanaliza i film, Filipa Kora – kemp, i istraživanja iz studije ”Psihonaratologija: Osnove za empirijsko ispitivanje recepcije književnosti”, Marize Bortolusi i Pitera Diksona

Read more

ČEŠKI SAN

Natalija Kunić

EDI-05, 09/2018


prema teorijskim pristupima Žana Bodrijara – simulakrumi i simulacija, Sigmunda Frojda i Žaka Lakana – psihoanaliza i film, Anrija Ažela i Amedea Efra – fenomenološke teorije filma

 

Diplomski film ,,Češki san” (2004) reditelja Filipa Remunde i Vita Klusaka, studenata Praške škole, dokument je eksperimenta sprovedenog nad českom javnošću. Služeći se medijima, reklamama, brošurama i džinlgovima, autori su ubedili publiku da dođe na otvaranje hipermarketa, koji zapravo ne postoji. Zabeleživši hiljade građana kako dolaze na poljanu ispred lažnog objekta, gde im je otkriven cilj eksperimenta, šokirali su javnost, i izazvali razne reakcije – od besa do prosvetljenja. Read more

Strip i film: veličina i oblik kvadrata

Katarina Radinović Andrić

EDI-05, 09/2018


Film i strip, umetnički mediji “pokretnih” slika, dele mnogo više od zajedničkog početka[1]; obe forme izraza već dugo trpe nekompetentna poistovećivanja sa starijim umetnostima (književnošću, slikarstvom, teatrom itd.), ili se vrednuju sa stanovišta pojedinih nauka (poput psihologije ili sociologije), koje ne poseduju adekvatne alate za tumačenje filmskog i stripovskog jezika izražavanja. Strip se, na primer, najčešće dovodi u vezu sa tekovinama književnosti, slikarstva i filma, pri čemu samo poslednja relacija zaista ima smisla. Read more

KVENTIN TARANTINO

Jelena Backović

EDI-04, 12/2017


U v o d

Slike oko nas, naše oči registruju kao mijenjanje svjetla, to jest’, postojanje i nepostojanje svjetla u datom trenutku. Kada otvorimo oči, te slike polako dobijaju obrise i kasnije možemo da vidimo tačno definisane oblike i da postanemo svjesni stvarnosti oko sebe.

Ipak, postoje i oni koji i sklopljenim očima posmatraju te promjene svjetla i tako imaju svoje poimanje stvarnosti. Neko od tih ljudi pronalazi način da to svoje poimanje prenese ljudima oko sebe. Read more

Da li je Triru poznata teorija Minsterberga?

Dimitrije Prodanović

EDI-03, 06/2017


Sve što je kao postulat filmske teorije uspostavio Hugo Minsterberg na najjasniji mogući način živi u filmovima Larsa fon Trira. To u njegovom delu postaje živa teorija, ali zbog samo jedne tačke ću morati da se pozovem i na Ričota Kanuda, iako je on apsolutna suprotnost Minsterbergovom radu. Zapravo, glavno mesto razdora između ta dva stanovišta jeste odnos teatra i filma. Minsterberg i Fon Trir crpu građu sa istog izvora, a to je psihologija. Minsterberg, matično psiholog, postaje pionir primenjene psihologije i to u filmskoj umetnosti. Read more

To je ipak samo film, a ustvari iluzija…

Gordana Đokić

EDI-03, 06/2017


Žena, a Hitlerov omiljeni režiser. Njeni filmovi doprineli su estetizaciji nacizma i veličanju Hitlera kao Nemačke i Nemačke kao Hitlera – to je bilo jedno, tačnije ne, postojao je samo Hitler, Nemačka bez Hitlera – ne. Read more

VUDI ALEN

Ana Halas

EDI-03, 06/2017


Umjetnost pokretnih slika možda nije sredstvo koje uvijek uspijeva da objasni svijet, niti joj je to namjera, ali ga prikazuje u svoj šarenolikosti postojećih varijacija ne izuzimajući ni začudno, ni mračno, ni fikciju… Prevashodno prikazuje život crpeći izvore inspiracije iz samog života – čvrsto prigrlivši činjenicu da je sam život zanimljiviji od svakog romana, pa i filma.

Izabrala sam djela Vudija Alena (Woody Allen), jer se kao umjetnik uglavnom bavi univerzalnim pitanjima međuljudskih i ljubavnih odnosa kroz izuzetnu prizmu originalnog i zdravog intelektualnog humora. Naime, to su pitanja koja muče i mene. Smatram ga umjetnikom koji slavi život, bez obzira na sve nezgrapnosti koje čine isti. Njegove priče se ne vezuju za ono konvencijalno u životu, ali su ipak izuzetno stvarne i uvjerljive. Za njega svaka životna priča predstavlja mikro-kosmos za sebe, te je ne vezuje za forme koje su nam nametnute kao normativi usljed civilizacijskog razvoja društva. Read more

KABINET DOKTORA DIZNIJA (2)

Ana Marija Vuković

EDI-02, 12/2016

MELIJES DANAS

Tamara Drakulić

EDI-01, 06/2016


melijes-1Kraj devetnaestog veka. Potvrđeno je i demonstrirano da se smenjivanjem 16 sličica u jednoj sekundi dobija iluzija pokreta. Kako neko ko se iluzijom bavi da ne bude privučen takvom informacijom? Uz malo jake volje počeće i sam da proučava taj fenomen. Žorž Melijes (Georges Méliès) je bio mađioničar u Pozorištu Roberta Hudinija (Theatre Robert Houdin). Konkurencija, neutoljivi zahtevi “potrošača“, koji se brzo naviknu na nedavno još uvek nove vidove zabave, želja za opstankom u socijalnom, ekonomskom i umetničkom smislu… veoma jaka. U takvim uslovima percepcija ne propušta slučajnosti. Read more