Skip to content

Posts tagged ‘Remake’

AUTORI I VRIJEDNOSTI:
Estetika filmskog rimejka

Sara Radović

EDI-03, 06/2017


Les Misérables (Claude Lelouch, 1995)

Les Misérables (Bille August, 1998)

Les Misérables (Tom Hooper, 2012)

“Po kojem je krajnjem načelu neopipljive stvarnosti svetlostna prašina mogla da postane čuvar, kako bi se ponovo pretvorila u ‘izvanrednu istinu” u ‘začuđujuće scene realizma’? Koji smo osnovni princip objektivnog preobražavanja mi, gledaoci, sami od sebe pokrenuli?“[1]

U različitim vremenskim i prostornim okolnostima, stvaraoci – stvaraju. Sagledavaju vizuelnu dostupnost ovdašnjeg svijeta i utiske sažimaju u svoj kreativni trzaj ka opstanku u dimenzijama koje su im poznate i nepoznate. Prva prepreka u obliku vremena poznata je i prije početka. Suprotstavljanje “nepobjedivom” protivniku sigurno je hrabar potez ali (paradoksalno) ujedno i pobjeda nad njegovom strukturom, koja se kroz umjetnički izraz postepeno preobražava iz nesagledivog u sagledljivo i potčinjeno. Read more

AUTORI I VRIJEDNOSTI:
Estetika filmskog rimejka

Andrijana Zukić

EDI-03, 06/2017


The Trouble with Harry” (Alfred Hitchcock, 1955)
VS
Mrtav ‘ladan“ (Milorad Milinković, 2002)

1. UVOD

Ako pitamo većinu glumaca, reditelja ili dramskih pisaca u kom žanru je najteže raditi, veliki broj njih bi odmah uzvuknuo: KOMEDIJA! Zašto? Jednostavno je. Najteže je publiku nasmejati, jer publika je oštar kritičar. Onda se pitamo kako to nekim rediteljima polazi od ruke? Mora da su ti veliki ljudi neka vrsta božanstava ili genija, pa uspevaju da nasmeju toliki broj ljudi, različitih nacionalnosti i ubeđenja. Isto tako možemo pitati nekog studenta režije šta bi voleo da snimi i on bi nam odgovorio: Uspešan dugometražni film! A da mu je prvi dugometražni film bio i više nego uspešan može za sebe da kaže reditelj Milorad Milinković. Godine 2002. u produkciji Viktorija filma domaćoj publici nudi se jedna izvandredna, takozvana, crna komedija. Kao obrazovan reditelj i erudita, Milinković je zasigurno pogledao nebrojano mnogo filmova, a da li je Hičkokova (Alfred Hitchcock) crna komedija “The Trouble with Harry”stvarno imala toliko direktnog uticaja na ovog reditelja da se može čak reći da je „Mrtav ‘ladan“ rimejk ovog filma? Read more

AUTORI I VRIJEDNOSTI:
Estetika filmskog rimejka

Jelena Đurđić

EDI-02, 12/2016


Das Cabinett des Dr. Caligari (Robert Wiene, 1920)
The Cabinet of Dr. Caligari (David Lee Fisher, 2005)

Osnovno pitanje koje pokreće film Kabinet doktora Kaligarija jeste – koliko je nijemi film s početka dvadesetog vijeka izgubio i/ili dobio njegovom zvučnom interpretacijom, to jest, da li je i koliko reditelj rimejka uspio da ga približi današnjoj publici. Read more

AUTORI I VRIJEDNOSTI:
Estetika filmskog rimejka

Maja Kecojević

EDI-01, 06/2016


Alice in Wonderland (Clyde Geronimi / Wilfred Jackson / Hamilton Luske, 1951)
Alice in Wonderland (Tim Barton, 2010)

Ja se razočaram ako mi otkriješ kraj filma koji želim pogledati, pogubim ako doživim neočekivan kraj i zbunim ako mi narušiš postojeću sliku nečeg ili pak pokvariš bajku. Zbunim ili nešto jače od toga. Kad sam prije dvije godine odskakutala u bioskop da pogledam je li Alisa iz mog djetinjstva porasla, postala ljepša a ostala bajkovita – ostah zbunjena. Ili nešto jače od toga. To što je jedva prepoznah, ostavi jak utisak i otvori Wonderland pitanja. Read more

AUTORI I VREDNOSTI:
Estetika filmskog rimejka

Maša Seničić

EDI-01, 06/2016


Invasion of the Body Snatchers (Don Siegel, 1956)
Invasion of the Body Snatchers (Philip Kaufman, 1978)
Body Snatchers (Abel Ferrara, 1993)
The Invasion (Oliver Hirschbiegel, 2007)

Filmski rimejk (remake)[1] nije neobična pojava u istoriji filma, te su se njime do sada mnogi bavili u praksi, a nešto ređe i u teorijskim opservacijama. Pitanje potrebe za rimejkom se takođe javlja, a ona se mahom pripisuje nedostatku tema ili ideja, premda su razlozi svakako brojniji, uz to manje ili više kreativne i ekonomske prirode. Međutim, najveći značaj bilo kog rimejka zasigurno leži u njegovoj mogućnosti da iznova osvetli neku priču, insistirajući na izmenjenim percepcijama u drugačijim vremenima i okolnostima. „Invazija kradljivaca tela” (Invasion of the Body Snatchers, 1956) predstavlja jedinstven primer sa čak tri rimejka u rasponu od pola veka. Ponovo snimati i interpretirati priču koja govori o mračnoj budućnosti civilizacije izgleda kao osnovan produkcijski potez, ali činjenica je da su najrazličitija dela sa ovom ili sličnom tematikom bila više nego brojna u dvadesetom veku. Ova komparativna analiza pretenduje da odgonetne zašto je upravo „Kradljivci tela” (Body Snatchers), roman Džeka Finija (Jack Finney) zaslužio toliko pažnje. Osim toga, dalji tekst je i svojevrsni pokušaj da se odgonetne i dublje razume ukrštanje četiri različite rediteljske poetike nad ovim literarnim delom i/ili njegovim prethodnim ekranizacjama. Read more